(حديث اشك | اشعار اهل بيت(ع

باید برای روضه دلی دست و پا کنم

خون گریه می کنم به هوای نگاه تو

تا حق اشکهای شما را ادا کنم

من از حکایتت چه بگویم که بعد تو

قدّ فرشته های خداوند هم خم است

وقتی که سمت توست همه خواهش دلم

یعنی توئی بهانه ی آرامش دلم

سینه زنی به پای غمت فخرآور است

روضه مکان و مرکز پالایش دلم

نگاه و گوشه ی چشمی به این گدا کافیست

-تو را به جان رقیه٬همین مرا کافیست

خدا کند که نگاهی کنی٬زمین خوردم!

که بر به خاک غم افتاده ای نگا(ه)کافیست 

ای شیعه به ناصبی بجای کل کل

برگو که عقیده اصل باشد نه عمل

وهابی خــر! بدان که فردا ، محشر

صاحب علی ، است مابقی ول معطل

مرا ببخش نگشتم چنان كه می خواهی

به پات جان نسپردم ز فرط خودخواهی

همیشه عهد شكستن ز سمت من بوده

مرا ببخش كه سوگند خورده ام گاهی

شعری بخوان که کوک به این ساز آورد

شوری بزن که ذره به پرواز آورد

ذرات شعر من همگی مست نام توست

نامت به تار شعر من آواز آورد

در شب تو روشنايي اگر يافتي بگو

در غصه آشنايي اگر يافتي بگو

« در بزم ما اشاره کم از قيل و قال نيست »

از ما تو هوي و هايي اگر يافتي بگو

چه می شود که مجال عبادتی می شد

نصیب حلقه به گوشت لیاقتی می شد

قدیم ها که کمی صاف و ساده تر بودم

پس از شکستن دل استجابتی می شد

بی اذن تو هرگز عددی صد نشود

  بر هر که نظر کنی دگر بد نشود

  زهرا تو دعا کن که بیاید مهدی

  زیرا تواگر دعا کنی رد نشود

غروب جمعه دلم بوی یار می گیرد

افق افق دل من  را غبار می گیرد

نه با زیارت یاسین دلم شود آرام

نه با دعای سماتش قرار می گیرد

به حق مادرت زهرا بخوانیم

کنار علقمه این جمعه، مولا

به جای ندبه؛ عاشورا بخوانیم

روح الله گائینی

رسانده ام به حضور تو قلب عاشق را

دل رها شده از محنت خلايق را

دلي که پر زده تا آستان احسانت

که غرق نور اجابت کني دقايق را